Villa, Willemspark, Amsterdam- Zuid

2014

de villa uit 1919 is van een sobere, bijna modernistische baksteenarchitectuur.

Door het centrale trappenhuis heeft het interieur iets compacts en is de circulatie tussen de verschillende verdiepingen makkelijk.
Desondanks miste het interieur aan helderheid: de verschillend kamers waren als moeilijke delen van een legpuzzel, de hal was zo gefragmenteerd dat hij weinig  ruimtelijke kwaliteit had.

Bij de renovatie lag de focus daarom vooral op het verbeteren van de verschillende  proporties en van de onderlinge verhoudingen.

Het huis biedt nu onderdak aan een rijke collectie kunstvoorwerpen, de materializering is daarom terughoudend.

De opdrachtgever omschrijft de architectuur van het nieuwe interieur als ‘nobele eenvoud’.